خاطراتش تا همیشه در دل من یک غزل شد

         دل من تنها ييهات پر از سوال ميدونم

دل من خنديدنت فقط تو خواب ميدونم

         دل من آرزوهـات نقش برآب ميدونم

دل من تحملـت مثـل يه کـوه ميدونم

         دل من عاشقيـات مثـل جنون ميدونم

دل من صبوری و کسی سراغت نمياد

       دل من خسته ای و صدا ازت در نمياد

دل من اميد تو فقط بايد خـدا باشه

       دل من تنها ييهات بايد پر از دعا باشه

وچه زشت به من و سادگیم خندیدی

                                                  وبه عشق پاکی که پر ازیاد تو بود

وبه یک قلب یتیم         که خیالم میگفت                 تا ابد مال تو بود

تو برو              تا راحت تر         تکه های قلبم را سرهم بند زنم

                                      تو برو

       کنج هردیوارش دوستانم بنشینند آرام     

                   گل بگو گل بشنو...               

  هرکسی میخواهدواردخانه پرمهروصفامان گردد 

           شرط وارد گشتن شستشوی دلهاست        

       شرط آن داشتن یک دل بی رنگ وریاست   

     بر درش شاخه گلی میکوبم وبه یادش باقلم سبز بهار

           مینویسم ای دوست خانه دوستی ما اینجاست     

                    تا که سهراب نپرسد دیگر             

                          خانه دوست کجاست؟                      

فرش زمین پر گل شود

آتش دل شرر شود

هنگامه ای دیگر شود

در بستر خیال تو

شعر چه زیباتر شود

داغ شقایق نو شود

هنگامه ای دیگر شود

ای مهربان عاشقم

هنگامه ی زیبا رخم

هنگام با تو بودنم

هنگامه ای دیگر شود

هنگام لبخند زدنت

هنگام شعر سرودنت

هنگام گرم داشتنت

هنگامه ای دیگر شود

این شعر روداداش مهدی یکی ازدوستان گلم لطف کردن وبرای بنده حقیرسرودن

            خواستم بدین وسیله ازلطفشون سپاسگزاری کرده باشم

از همه ممنونم که سر زدین من چند روز نبودمیکی از بستگانم فوت کرده

وشرمنده که نتونستم سر بزنم

شهادت مظلومانه سیدالشهدا امام حسین وعلمدار کربلا حضرت ابالفظل

ویاران باوفایش را تسلیت عرض میکنم

این وبلاگ رو هم به مناسبت ماه دلهای عاشق بهاتفاق دوستانم تهیه کردیم

http://yadehosein.blogfa.com/

این ادرس وبلاگه اگر عاشقید یه سر بزنید

روزهـاي مهربوني       

يه قرب ومنزلت داشت       

تـو بـاغ  زنـدگـاني         

اينـجــا  اگــه  مـحبــت  

ازسر و روم ببـاره           

بــوي تــو رو نمـيــــده       

 فرقي بـرام نـداره          

اونـجـا يه قصـر نـوره    

قشنگـتر از بلـوره        

امــا دلــم  مـيـگـــيـره        

چون ازتوخيلـي دوره     

پشت ابرهـاي سيـاه              توروشني ما باهـميم

چشم من درحسرت              ديدن چشمـاي توبـود

دستهـاي خالـي مـن              بستردستهـاي توبـود

             دستـاتوگـره بـزن به دسـت من 

             اي مسـافـراي غــريبه مثـل من

             راهي هستيم راهي خيال عشق

             گم شدن تواوج عشق يكي شدن

اومدم خبر بدم که چند روزی نیستم .با اجازتون دارم با عسل میرم

 مسافـرت واسـه یک امر خیـرگفتم خبـرتون کـنم تـا مثل دفعـه قبـل

 شرمندتـون نشم کـه خـدایی نـکرده فـکر کنید بـی معـرفتی کـردم

 ونخواستم بیام سر بزنم عزیزهای من وبمو می سپارم دست شما

مـواظبش باشیدیـک وقـت تنهـایی کف نکنه آخه خیلـی روح لطیف و

حساسی داره درست مثـل خودم .مـن  نیـم ساعت دیگه بـاید بـرم

 ایـن یـک بیت شعرو که حسن ختـام حـرفام هست مینویسم چون

خیلی دوستش دارم شمـا هـم نظـرتـون رو دربـارش بگیـن

   دل خنده زند بر من                           من خنده زنم بر دل

    اینجاست که میخندد                          دیــوانـه به دیــوانـه

 خیلی گلین دوستتون دارم

 دلم براتون تنگ میـشه بـرام دعا کنید

خدا حافظ همگی

عشق نیرنگ وریاست مرزوفای من وتوبی انتهاست

 قلبها را نسپـریم دسـت کـسـی عشقها پوشــالی اسـت

 عشق دودی برهواست ازنگاهم تا ثریا بی صفاسـت

 قلبها را نسپـریم دسـت کـسـی عشقها بـی پایـه اسـت

 عشق بـی سـاز ونـواسـت عشق امــروزی فقـط یک

                            ادعاست                          

         نوشته ای  ازهنگامه  برای تمام سوخـته دلانی که حـال دل سوخته را می دانند

برآنی تا به دریا بـاز گـردی

      نمیدانی که با دریا چـه کـردی

توقویی لیک آن دریاکویراست

           پشیمانی ولی افسوس دیراست 

            

کاش میشد تصویری از تو توی ذهنم جا می ذاشتم

کاش می دونستی کـه پشـت چهره زشت و سـیاهم

یه دریچه است واسه خوبی و محبت واسه مـرحم

توی رویام یه جزیره است هرچهار فصلـش بهاره

همه شب مـیـرم به اونجــا تا بـیـــای پیـشم دوبـاره

تـوی اون جـزیـره گـرم کـه مثـل بهشت  می مونه

هیچکی جـز تـو نمی تـونـه پاتـوی  رویـام بــزاره

ای صدای هرچه فریاد            عشق من روبردی ازیاد؟

ازنگاه سـرد و خسـتت             می خـونم کـه نا امیــدی

روی گـلخــونه قـلـبـت             پــرده مشکـی کـشیـــدی

میــدونم که نا امیـــدی              گــل آشـنــایی نچـیــــدی

تـوی راهـی که نرفتی              زود به آخـرش رسیــدی

ایـن شکسـتنــای ممتــد             تو روبی بال وپـرت کرد

ایـن شبــای بی ستــاره             تورو غــرق ماتمت کـرد

اگـه نه تـو بـد نبـــودی             تو بـی معــرفـت نبــودی

با تموم بـی کسی هـات             پاک وسـاده مونده بــودی

تورو هرکی که شکسته           دربه روت هرکی که بسته

من هنــوزم چشم براتم             دل مـن بـه پـات نـشــستــه

یه زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی وبجای اینکه لبریزکینه

ونفرت بشی حس کنی که هنوزم دوستش داری

چقدر سخته دلـت بخواد سرت رو باز به دیـواری تکیه بدی که یک

 بارزیر آوار غرورش همه وجودت له شده 

چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیـدیش

هیچی بجز سلام نتونی بهش بگی

چقدر سختـه وقتـی کـه پشتت بهش دونه هـای اشـک گـونـه هاتـو

خیـس کنـه اما مجبـور بـاشی بخـندی تا نفهمـه کـه هنوزم دوستش

 داری

چقدر سخته که گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی وهزاربار

          تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی                  

                     گل من باغچه نو مبارک